Chapter 13- Sweet Sixteen (My Puppy Love)

Dahil sa pagbalik ni Tricia ay nasirang muli ang relasyon ni Dhevie at Lawrence. Gusto ni Dhevie na bigyang pansin ni Lawrence ang anak niya sa kapatid nito, dahil matagal rin etong nagtiis bilang walang kinalakhang ama.

Habang si Dhevie naman ay patuloy pa ring umiiwas kay Lawrence...Ngunit nagsipag pa rin Lawrence sa pagsuyo sa kanya...Araw-araw siya nitong dinadalhan ng prutas...At dahil sa bahay na siya ng mga magulang tumira upang personal na masubaybayan ng kanyang mommy ang pagbubuntis nito ay madalas niyang makita ang pag-aalaga ni Lawrence kay Nathan ang anak nila ni Tricia. Siya mismo ang nagpilit ka Lawrence na gawin ito.,at kapalit nito ay ang kalayaan ni Lawrence na makita at makilala niya ang magiging anak nila ni Dhevie.

Magtatatlong buwan na ang tiyan ni Dhevie.Parati naman siyang sinasamahan ni Lawrence sa kanyang pre-natal...Tinitikis ni Dhevie ang bawat sandaling malapit sila Lawrence dahil lubos siyang nasaktan sa pagkakaroon ni Lawrence at Tricia nang anak...

Pre-Natal ni Dhevie.Maagang dumating si Lawrence.

¨Are you ready?....---Lawrence.

¨Yup...---Dhevie.

¨Good Morning Daddy Lawrence...----Nathan.

¨Good Morning Nathan...O paano di muna tayo maglalaro ngayon sasamahan ko muna si Tita Dhevie mo...----Lawrence.

¨Saan po kayo pupunta?...---Nathan.

¨Sa Doctor...kasi check-up ngayon ng baby sa tummy ni Tita Dhevs´...----Dhevie.

¨Ganun ba tita...sige ingat po kayo ha..alagaan niyo si Baby...Tita pag labas ni Baby pwede ko ba siyang maging playmate???----Nathan.

¨Yes Nathan...at ikaw ang magiging kuya ni  baby...Okey ba yun??----niyakap ni Dhevie ang bata habang nagsasalita.

¨Oo naman Tita..and I´ll be a good kuya to you baby....sabay hawak sa tiyan ni Dhevie.

¨O sige na Nathan alis na kami ni Tita okey??..---Lawrence.

¨Sige po...puntahan ko muna si Lola wala kasi si Mommy di na naman umuwi...---Nathan.

¨O sige....bye Nathan,...---Dhevie.

Iresponsableng ina si Tricia kay Nathan palagi itong wala at ang kanyang ina ang nag aalaga sa anak nitong si Nathan.

¨Kahit kailan talaga napa iresponsableng ina ni Tricia...buti at lumaking mabait si Nathan....sabi ni Lawrence habang nagda-drive...

¨Oo nga and I´m thankful na andyan ka for Nathan...thanks for taking care of him...thank you for being responsible father to him...---Dhevie.

¨Alam mong gingawa ko yun dahil sa baby natin ayokong ipagkait mo siya sa akin...----Lawrence.

Masakit ngunit pilit itinatago ni Dhevie ang pait na nararamdaman dahil siya naman ang kusang nagtulak kay Lawrence para matapos ang kanilang relasyon...At dahil lamang sa baby ang lahat kung bakit sila magkasama  nagyon...

Matapos nilang magpacheck-up ay umuwi na sila...Pagdating sa bahay ay hinanap kaagad ni Lawrence si Nathan...

¨Daddy I´m here...sigaw nitong habang bitbit ang bola...

¨Lets play basketball Dad...----Nathan.

¨Yeah sure... at agad namang kinuha ang bola sa kamay ng bata...

Masaya si Dhevie sa ginagawa ngunit may kirot pa rin ito...ang kanyang prinsipe ay tuluyan ng mawawala sa kanya...kahit ama pa ito ng kanyang anak.

Umupo si Dhevie sa swing pinagmamasdan niya ang dalawang naglalaro...Masayang masaya si Nathan. The kid felt abandoned during his early childhood..pabaya ang kanyang ina...Mabuti na lamang at dinala niya ito sa bahay ng mga magulang at may tumitingin na sa bata...Dati ay puro kasambahay lang ang tumutingin dito.

¨O anak lets stop playing muna will have our lunch in a while...---Lawrence.

¨Yes Dad...----Nathan. Agad namang lumapit ang dalawa sa kanya.

¨hello Baby...sana lumabas ka na...para will play with Dad...---Nathan.

¨Oo nga...and sana you´ll be healthier like Nathan...sabay hawak ni Lawrence sa sinapupunan ni Dhevie.

Tanging ngiti lamang ang naibigay ni Dhevie sa dalawa...

¨Maam pintawag na po kayo ni senyora kakain na po...---ayon sa katulong.

¨Ok thanks manang..---Dhevie.

¨O ano lets eat na....Lawrence.

Inalalayan ni Lawrence si Dhevie.

Pagkatapos nilang kumain ay pinili ni Dhevie na magpahinga napagod siyang bigla.

Inihatid siya ni Lawrence sa silid..

¨Rence pwede bang makisuyo pwede pakilipat ng sofa sa may veranda...gusto ko ng preskong hangin galing sa labas...---Dhevie.

¨Ah okey...No problem...---Lawrence.

Pagkatapos niyang mailagay sa Veranda ang sofa ay agad siyang nagpa alam kay Dhevie.

¨Ah siya nga pala yung sa project mo kay Bridget sisimulan na namin...I´ll have a meeting wit

her mamaya...I´m just letting you know...para...para di kana mag alala...Don´t worry about the manpower magagaling naman yung mga tao namin sa firm.

¨Its okey ako na nga humingi ng favor saýo,..siya nga pala yung plano andun sa Ipad ko you can bring it with you...---Dhevie.

¨ah okey thanks..---Lawrence.

¨Ok..---Dhevie..

¨I´m goin´...^Please..take care sa baby ha...yung milk mo...dont forget to drink...baka magabihan ako sa meeting mamaya so...baka bukas na ako na ako makabalik dito,..---Lawrence.

¨Its okey...magpa alam ka muna kay Nathan ha at baka maghanap yun sayo..--Dhevie.

¨Oo sige pano alis na ako...bye baby pls. be good hinalikan ang tummy ni Dhevie bago umalis..

Alam niyang para sa baby ang halik na ginawa ni Lawrence sa kanyang sinapupunan...ngunit ganun pa man ay mainit niyang naramdaman ang halik nito...

How she missed his Kisses...Kung maari lang niya itong ipagsigawan ngunit mas pipiliin niya manahimik na lamang para sa ikaka ayos ng lahat.

Naging busy si Lawrence sa bahay na pinagawa ni Bridget masyado itong mitikulosa sa lahat ng bagay kaya naman sa halip na mga tauhan lang ang nandun ay pati si Lawrence ay pipilit ng dalaga na busisihin ang trabaho ng bawat empleyado.

Halos isang beses lang kung pumunta si Lawrence sa isang linggo...Kaya naman nagtatampo si Nathan sa kanya,..

¨Dad bakit minsan lang kayo pumunta dito para bisitahin ako at si baby...---Nathan.

¨Nathan please understand Daddy is working, hayaan mo lets go Malling mamayang hapon okey?---Lawrence.

¨Talaga Daddy?yeheyyyy...I´m excited dad...

¨Okey sige alis na muna ako para makabalik ako mamaya okey?...--Lawrence.

¨Okey Dad take care..

Agad naman siyang nagpa alam kay Dhevie.

¨Alis na muna ako i´ll be back at 3pm...sunduin ko kayo...---Lawrence.

¨Okey sige...---Dhevie.

¨Baby i´ll be back mamaya...sabay hawak sa tummy ni Dhevie.

Malaki na nag tiyan ni Dhevie mag aanim na buwan na ito.

Nanuod ng T.V si Nathan at Dhevie habang inaa antay si Lwarence.

¨Tita bakit antagal ni daddy?..--Nathan.

¨Antayin lang muna natin baka natraffic...---Dhevie.

¨Okey po...(sad face)---Nathan.

Hindi nakatiis si Dhevie dahil mag aalas kwatro na ng hapon ay wala parin si Lawrence...Tinawagan niya ito.

Kringggg...ringggg....

¨Ahmm hello...(boses babae ito)

¨Hello Dhev´s? ikaw ba to??this is Bridget naiwan kasi ni Lawrence yung phone niya...---Bridget.

¨Ahh ganun ba...kasi may usapan kami ng alas tres...---Dhevie.

¨He´s in a rush kanina...may meeting daw na iaattend...---Bridget.

¨Ah ganun ba...baka tatawag din yun antayin ko lang...sige bye...---Dhevie.

Lalong nainis ang dalaga hindi na nga sumipot si Lawrence sa usapan hindi man lang tumawag sa kanya...At naiwan pa ang cellphone kay Bridget...Napaisip tuloy siya...May namamagitan kaya sa dalawang yun....hmp...Bahala siya sa buhay niya!!Ayokong maestress baka ano pa maging hitsura ng anak ko... 

Agad namang pina intindi ni Dhevie kay Nathan na hindi na sila matutuloy dahil may biglaang trabaho ang kanyang ama...Walang nagawa ang bata...

Kinagabihan ay di pa makatulog si Dhevie, nagpasya itong magbasa ng pocketbook...Nang bigla may bumukas sa pinto...agad naman siyang pumikit at nagkunwaring tulog.Habang naglalakad ang dumating patungo sa kanya ay alam na niya si Lawrence ito...Kahit nakapikit pa siya...Alam na alam ko ang amoy niya...Nasabi ni Dhevie sa isipan...

¨Dhevs´??dhevs....---mahinang tawag nito...

At nang hindi siya umimik ay umupo sa kama ang binata...Agad na hinawakan ang tummy ni Dhevie...

¨Baby how are you...Daddy is here...Napuyat mo yata si Mommy...Malapit ka ng lumabas...lahat kami excited sa paglabas mo...i love you baby...me and your mom loves´you so much...---Lawrence.

Hinalikan niya ito.

Hindi maintindihan ni Dhevie ang nararamdaman dama niya ang pagmamahal ng ama ng kanyang anak...Dama niya rin ang init ng paghaplos nito.Natatakot siya na baka hindi niya mapigilang tumugon sa ginagawa ng lalaki sa kanya...Kahit na ang lahat ng itoý para sa bata lamang...Agad naman siyang nagkunwaring nagising...

¨ahm..Andito ka pala...---Dhevie.

¨Did i wake you up??sorry kung naistorbo kita...Gusto ko lang hawakan si baby...---Lawrence.

¨No its okey...(tumayo si Dhevie at nag lakad patungong couch...umupo ito,

¨Sana naman tumawag ka kanina hindi yung pinag aantay mo yung bata...---Dhevie.

Si Nathan ang ibig sabihin ni Dhevie.

¨I´m really sorry Dhevs´kasi may rush na meeting sa office kaya hindi na ako nakatawag...---Lawrence.

¨Ganun ba...gaano ba kaimportante ang meeting na yan at hindi mo kami matawagan!Sana next time huwag ka nang mangako sa  bata para hindi siya madissappoint!Kawawa naman yung bata!! Dahil sa meeting na yan hindi mo matupad ang usapan niyo!!! Hindi ka man lang umabiso!Siya nga naman pala paano ka aabiso eh naiwan mo yung Celphone mo kay Bridget!....----Dhevie.

¨Saan ka ba galit? Sa meeting ko??sa Hindi pagtawag?? O kay Bridget??...---Lawrence.

Nainis siyang lalo dahil sa narinig...

¨Matanda ka na alam mo na kung anong sagot dun!At tsaka bakit naman ako magagalit kay Bridget!Ang sabi ko naiwan mo yung cellphone mo sa kanya!!Hindi niya kasalanan kung maiwan ang cellphone mo dun!----Dhevie.

¨Ah yun ba nagalit ka kasi naiwan ko yung cellphone kay Bridget at di kita natawagan...Okey sorry di naman yun sadya eh...Naiwan ko yun sa Bahay na kinuconstruct at hindi kung saan saang hotel o motel at siya ang nakapulot...yon yun!!!---Lawrence.

¨Hindi mo naman kailangan magpaliwanag okey? ang akin lang ay sana nagpasabi ka na hindi ka darating dahil nag aantay si Nathan!---Dhevie.

¨Ok!Matalino naman ang bata yun maiintindihan rin niya ako...Sige na aalis na ako at matulog ka na okey??hindi maganda sa baby ang yang pagpupyat mo!----agad na umalis si Lawrence.

Shit!....sambit ni Dhevie...alam niyang mali ang binata dahil hindi ito nagpàsabi..pero hindi man lang niya ito inintindi pagod ito sa trabaho at inaway niya lang...Dahil sa inis ay napagpasyahan niyang matulog na lang...

Kinabukasan pagkagising niya ay may naririnig siyang masayang nagkukulitan sa pool...Tiningnan niya ito...Si Lawrence at Nathan maagang nagswimming ang mag ama...Bumaba siya at nag almusal pag katapos niyang kumain ay dinalhan niya ng pagkain ang dalawa.

¨Here...kumain muna kayo...----Dhevie.

¨Thank you tita...agad naman tumakbo ang bata patungo sa pagkain...Dad c´mmon lets eat muna...---Nathan.

¨Ok...

¨Are you enjoying Nathan??---Dhevie.

¨Opo Tita buti nalang at dito natulog si Dad at maaga kaming nakapagswimming..---Nathan.

¨Bumabawi lang si Daddy...Kasi medyo busy sa work anak eh...----Lawrence.

¨It´s Okey dad...sana pag malapit na lumabas si Baby hindi ka na mag Office dad kasi hindi ko po mabubuhat si Tita patungong ospital...---Nathan.

¨Oo naman anak...ikaw talaga...excited ka talagang lumabas si Baby...Lawrence.

¨Oo dad....love na love ko si baby...kaya inaabangan ko ang paglabas niya...---Nathan.

¨Malapit na akong manganak Nathan...ikaw din love na love ka din ni Baby...sabi niya sa akin...---Dhevie.

¨Talaga Tita love ako ni baby...---Nathan.

¨Oo naman...---Dhevie.

¨Ako din Nathan love ko kayo ni Baby...---Lawrence.

¨Thank you daddy...eh si Tita Love na love ko din...masyado...---Nathan..

¨Thanks Nathan..---Dhevie.

¨Eh ikaw dad love mo din si Tita??.---pilyong tanong ni Nathan.

¨Ah...Oo n-man Nathan love ko sila ni baby...---Lawrence.

Natahimik si dhevie sa narinig how she Misses those lines from him...

¨O lets eat na...----Lawrence.

¨Oo nga kumain na kayo...tapos na kasi akong kumain sa loob...---Dhevie.

Pagakatapos kumain ng dalawa ay tuluyan na ito naligo...Natapos lang eto ng medyo mainit init na...

Pinuntahan ni Lawrence si Dhevie sa kwarto nagpapahinga ito sa tirasa...

¨Dhevs´nakahiga ka na naman?---Lawrence.

¨O andyan ka pala hindi ka ba aalis??---Dhevie.

¨Hindi...Kaya tumayo ka na diyan at magwawalking tayo ng hindi ka mahihirapan sa panganganak mo...---Lawrence.

Walang nagawa si Dhevie kundi sundin ang gusto ni Lawrence...tatlong buwan na lang at manganganak na siya.

¨So how was the project?Tanong ni Dhevie habang naglalakad sila.

¨Its doing good...malapit ng matapos...in three weeks matatapos na...---Lawrence.

¨ah ganun ba...---dhevie.

¨Uuhm...bukas na yung ultrasound mo...excited ka na bang malaman?if its a boy or girl??---Lawrence.

¨Yep...

¨So...what do you want??---Lawrence.

¨Ahmm kahit ano na lang siguro rence...as long as healthy yung bata,..yun  naman siguro ang tanging hiling ng bawat ina diba?---Dhevie.

¨Oo...syempre mas importante yung maging healthy ang baby...but whats your wish a baby boy or girl?---Lawrence.

¨Ahmm I want a baby boy...--Dhevie.

¨Ako i want a baby girl...---Lawrence.

Umupo ang dalawa ng makarating sila sa clubhouse ng subdivision.

¨Bakit baby girl? ay oo nga pala kasi andyan na si Nathan at least pag baby girl,..di sila mag aaway...---Dhevie.

¨Of course not...Eh ikaw bakit baby boy?---Lawrence.

¨Kasi ano...---Hindi maituloy ni Dhevie ang nasi nitong sabihin.

¨Siguro gusto mong kamukha ko no?? kaya baby Boy...kaw talaga kahit kailan nagagwapuhan ka talaga sa akin...---Biro ni Lawrence.

¨at nakuha mo pang magbiro...O sige na pogi ka kung pogi ang pag uusapan...but honestly i want a baby boy...para may magtanggol parin sa kin´...---may halong lungkot na sabi Dhevs´-

¨Hindi naman ako mawawala eh...ako pa rin magiging tatay ng anak mo...at ipagtatanggol ko naman sa mang aapi ang ina ng anak ko..---Lawrence.

¨Thanks...---Dhevie.

Hindi yun ang gustong marinig ni Dhevie...Gusto niyang marinig na Mahal siya nito ang palaging andyan sa hirap o ginahawa...Ngunit masisisi ba niya si Lawrence kung tuluyan itong malayo sa kanya...Siya rin ang nagtulak upang mawala ang pag ibig nito sa kanya.

¨Lets go home rence....baka hinahanap na tayo ni Nathan..---Dhevie.

¨Okey...---Lawrence.

Kinabukasan ay maaga silang pumuta sa doktor upang mag pa ultrasound.

¨Congratulations iha...its a baby girl...---Doctor.

¨Thanks Doc... medyo naluluha siya sa sinabi ng doctor.

¨Yehey its a baby girl....O wag kana umiyak diyan Dhevs´kahit hindi yan baby boy...Hindi naman ibig sabihin nun ay wala ng magtatanggol saýo...Malay mo baka malakas rin yang manapak gaya mo...---Lawrence.

¨Naku nang asar ka pa...---Dhevie.

¨I´m just making you smile...wag kana umiyak okey??---Lawrence.

¨Naku Dhevs hayaan mo na, baka sa pangalawa niyo ay baby boy na yan...Diba Mr.Williams?--hirit ng doctor.

¨Oo nga Doc..baka sa pangalawang baby namin eh baby boy na...kaya wag kanang umiyak Dhevs..---Lawrence.

¨Hindi naman yun eh...masaya akong nakita ang baby ko...na healthy...yun lang masaya na ako..---Dhevie.

Pag uwi nila sa bahay ay nagpahanda si Lawrence ng pagkain para sa espesyal na araw na iyon...Dahil natuwa siya sa resulta ng pinagbubuntis si Dhevie...

¨So ano kaya pwede nating ipangalan sa kanya Dhevs??

¨Ahmm ikaw...anong gusto mo...---Dhevie.

¨Ikaw na mag isip kasi babae yan...sige na,....ano??----Lawrence.

¨Ahm sige pag iisipan ko mua...
¨O sige kain muna tayo...---Lawrence.
 Nasa hapag kaina silang lahat ng biglang dumating si Tricia...
¨O Whats´so special??mukhang nag handa yata kayo??---Tricia.
¨Mommy...bakit ngayon ka lang dumating??Namiss po kita..---Nathan.
¨Ahm Im busy Nathan...alis muna...kumain ka na nga....(iwinaksi ang bata) sige na at aakyat na ako sa taas at pagod ako...---Tricia.
Napahiya ang bata sa ginawa ng ina...Kaya umiyak ito...Di naman nakatiis si Dhevie sa ginawa ng kapatid kinompronta niya ito.
¨Ano ka ba?Minsan ka na nga umuwi at masilayan si Nathan.,pinapahiya mo pa ang bata...---Dhevie.
¨Ano bang pakialam mo??e sa pagod ako e...Wag ka ngang umepal sa amin ni Nathan may sarili kang baby at yan ang pagtuunan mo ng pansin...---Tricia.
¨Ah ganun ba...Eh di kung ganun...sana ikaw ang nagbabantay sa anak mo kesa paglalakwatsa ang inaatupag mo!---Dhevie.
¨Aba ano naman kung naglalakwatsa ako??humihingi ba ako sayo?---Tricia.
¨Hindi ka nga humihingi sa´kin pero sa tanda mong yan...umaasa ka pa rin sa mga magulang natin!!---Dhevie.
¨Naman!!at ikaw ikaw na ng bida!!ikaw ang nagtapos ikaw ang responsable at ano pa??ikaw ang mahal ni Lawrence...ni mommy ni daddy ikawwwwwww....sabay tulak kay Dhevie.
Natumba si Dhevie at masama ang bagsak nito.
¨Ahhh...ahhhh...arayyyyy....dugo...ang annakkk koh.....Lawrenceeeeee...----sigaw ni Dhevie.
Agad namang napapitlag si Lawrence ng marinig na  sumisigaw si Dhevie.
¨Shit!what happened....Oh mhayyyy Dhevie....
¨I´m I´m sorry Dhevs´di ko naman intensyon yon...nabigla lang ako...Dhevs´...---Tricia.
¨Shut up!!pag may nangyari kay Dhevie at sa baby humanda ka sa akin!!!---agad namang kinarga ni Lawrence si Dhevie upang dalhin sa ospital...


¨I´m sorry Lawrence..We have done our best pero kailangan na nating tanggalin ang baby sa sinapupunan ng ina...Maraming nawalang dugo...---Doctor.
¨Okey Doc...please save Dhevie...please doc...----Lawrence.
¨We will do our best..---Doctor.


Pagkagising ni Dhevie kahit masakit pa ang katawan ay nagpumilit itong magsalita.
¨My baby...where´s my baby??Rence nasaan na ang baby ko...---iyak na tanong ni Dhevie.
¨Dhevs´please be strong...Please...Masama ang bagsak mo...at dahil dun...we lost our Baby...dhevs´....Lawrence.
¨No.,,no rence...Nasaan ang baby ko...hagulgul na sabi ni Dhevie...Where´s my baby...my baby,...rence.....rence.... 
¨Hush Dhevs´makakasama yan sa katawan mo ang pag iyak...Baka kung mapano ka niyan...Please hush.,---Lawrence.
¨Hindi mo alam kung gaano kasakit ang mawalan ng anakkk!!!Three months na lang makakasama ko na ang baby ko rence...that Tricia..siyaaa siya ang may kasalanan...---iyak ng iyak si Dhevie dahil dito napilitan si Lawrence na tawagin ang doctor upang maturukan ito ng pang pangpakalma...Nakatulog ulit si Dhevie.


¨Maging matatag ka anak...para kay Dhevie..Alam kung masakit sa iyo ang nangyari dahil pareho niyo anak ni Dhevie ang nawala.,kaya magpakatatag ka para kay Dhevie....sabi ng Mommy ni Dhevie kay Lawrence.
¨Yess Mommy...I will...---Lawrence.
¨O siya matulog ka muna diyan at ako na nag magbabantay kay Dhevie...wala ka pang tulog simula kagabi...----
¨Ok Mom...---Lawrence.
Pagkagising ni Dhevie ay namulatan niya ang kanyang ina...
¨Mommy...Mom ang sakittt wala na nag baby ko...wala na...Mom...ang sakiiit sakitt....----iyak na sabi Dhevie.
¨Please be strong iha...That baby was not meant for you...Lahat ng bagay ay may dahilan...Pray harder..---Dhevs´Mom.
¨But ma...you know how much i wanted that Baby...she´s my life...she is...my happiness...---Dhevie.
¨Andito pa kami ng Daddy mo...si Lawrence...so please be strong for us...----Dhevs´Mom.
¨I dont know ma...sana ako na lang ang namatay...sana ako nalang....---luhaang sabi ni Dhevie.
¨Anak...hush now...---niyakap niya ang anak para mahimasmasan ito.


Limang araw pa ang nakalipas ay nadischarged na si Dhevie...Nagpamisa sila sa simbahan para sa namatay na baby...
Pagkauwi sa bahay ay nagpahinga na ang bawat isa....Pero si Lawrence ay piniling damayan si Dhevie,..Nasa kwarto na ang dalawa..
¨Rence I´m sorry...im sorry wala na ang baby natin...---Dhevie.
¨Dhevs please tigilan mo na ng pag iyak...please and dont be sorry wala kang kasalanan...oeky??---Lawrence.
Tuloy parin ang hagulgol ni Dhevie...Tanging yakap lang ang nagawa ni Lawrence para kay Dhevie...Hanggang sa makatulog ito.
Kinabukasan ay maagang dinalhan ni Lawarence si Dhevie ng almusal...dahil ayaw nitong kumain simula nung mawala ang bata...
Gising na ito ng madatnan ng binata..
¨GoodMorning time to eat...---Lawrence.
¨Thanks...pero wala akong gana...rence...Im sorry..---Dhevie.
¨Dhevs kailangan mong magpalakas...Please kahit itong sopas na lang Dhevs...---pinilit niyang subuan ito...Sopas lang ang tanging naging agahan ni Dhevie...
Pagakatapos niya itong pakainin ay niyaya niya itong lumabas sa garden para naman mainitan ito.
¨Dhevs c´mmon lets go outside...palagi ka lang nagkukulong...---Lawrence.
Sumama ito sa garden...
¨Tita...Good Morning po...---Nathan.
Hindi umimik si Dhevie nakikita niya sa bata ang mukha ng ina nito...Na siyang dahilan nang pagka wala ng kanya anak...
¨Dad galit po sa si Tita sa akin??---Mahinang tanong ng bata.
Pero narinig parin ito ni Dhevie...Umalis ito at bumalik sa silid...Mas pipiliin niyang huwag sumagot dhil baka ano pa nag masabi nito sa bata.
Kumatok si Lawrence sa kwarto ng dalaga dahil nakalock ang pinto nito...
¨Dhevie...open the door...Dhevieee.... katok parin ng katok ang binata...
¨Dhevs´open this damn door or I will ruin thisssss.....
Binuksan ni Dhevie ang pinto para matahimik si Lawrence...
¨Look alam kong nasasaktan ka...Pero baakit ginaganun mo si Nathan???Walang kasalanan ang bata...Dhevs alam mo yan!!---pasigaw na sabi ni Lawrence.
¨Mas pinili kong ayaw sumagot kesa mapagsabihan ko siya nang kung ano Rence!!Alam ko....(umiiyak na sabi ni Dhevie) Alam kong wala siyang kasalanan...Pero hindi ganun kadaling mawala ang sakit na naramramdaman ko para sa ina nang bata yun!!! At ikaw rence....Wala kang ideya kung gaano kasakit mawalan ng anak ang isang ina...That baby is my life!!!she is my Happiness!!! Pinagkait sakin yun dahil sa..sa ina ni Nathan!!!Anak mo ang nawala rence....anak mo rin...Hindi lang si Nathana ang anak mo...(hagulgul na sabi ni Dhevie) Anak mo ang batang nawala.,,Ngayon nagagalit ka dahil sa akin dahil sa inakto ko sa harap ni Nathan...---Dhevie.
¨Nawalan rin ako Dhevs...(mahinahon na sabi ni Lawrence ngunit may luha sa mga mata) Oo alam ko...anak ko ang batang nawala Dhevs...You and her are my happiness...Siya na lang ang tanging koneksyon ko sa taong pinaka Mamahal ko..Sa iyo Dhevs...You and her is my life...Ngayong wala na siya...Paano pa ko makakalapit sa babaeng Mahal ko...Akala mo hindi ako nasasaktan Dhevs?? Masakit sa´kin ang lahat...Lahat kami andito para sayo...Para maibsan ang sakit na nararamdaman mo...AMA ako ng anak mo Dhevs...Kaya masakit rin para sa akin...I was here for you all the time...Pero andyan ka ba para sa akin para maibsan ang nararamdamn kong sakit?? Wala...Dhevs´...Wala...tanging ako lang ang nandito para sayo...Tao rin ako Dhevs...Nasaksaktan at napapagod...Si Nathan Dhevs...(umiiyak parin ito) itinuring kong parang akin...tunay kong kong anak...para sayo...kahit...kahit hindi ko siya anak...---Lawrence.
Tanging iyak ang namayani sa dalawa...Ilang minuto pa ang lumipas ay umalis si Lawrence ng hindi nagpa alam.Umiiyak si Dhevie nag iisa...She knew it right now...She has been unfair with Lawrence...Ama ito ng anak niya...She didnt even consider his feelings...Naging Maka sarili siya.


Tatlong linggo na ang lumipas ng huling dumalaw si Lawrence sa bahay nila...Napagpasyahan ni Dhevie na magtrabaho.,Dahil naiinip na siya sa bahay,..Naisip niyang kahit anong lakas o ilang beses pa siyang umiyak ay hindi na maibabalik ang buhay ng baby nito...Nakikita niya rin sa panaghinip niya ang isang batang masaya...Na nagpaphiwatig na kailangan na niyang pakawalan ang bata dahil hindi ito natatahimik...
¨Anak saan ka man ngayon alam kong masaya ka...I know you´ll be my angel...I love you baby..---Dinalaw ni Dhevie ang pinaglibingan ng baby niya...bago ito pumasok sa opisina.


May ngiting sinalubong ni Karen ang kanyang kaibigan..
¨Welcome back Maam...---Karen.
¨ Thanks Karen...---Dhevie.
Agad naman itong pumasyal sa mga departamento ng kanyang Firm...
¨Thanks Ka...for taking care the business...Habang naglulunch ang dalawa.
¨Naku naman si Maam talaga...ikaw nga iniisip namin...ng mga empleyado maam...ipinagdadasal namin na sana ay malampsan mo ang pinagdadaanan mo´...---Karen.
¨Thanks...Salamat sa mga taong nagmamahal sa akin..siya nga pala half day lang muna ako ngayon..Susunduin ko pa kasi si Nathan...---Dhevie.
¨Ay Oo nga po pala kumusta po ang Mommy niya?ay sorry maam...Napansin ni Karen na naiba ang timpla ng mukha ni Dhevie ng marinig ang pangalan ng ina ni Nathan.
¨Uhmm She´s doing well...sa sa Rehab...pina rehab ni Mommy and Daddy si Tricia...and we are praying na sana makarecover siya...Alam mo napatawad ko na si Tricia Ka´...kahit siya pa man ang dahilan ng pagkawala ng anak ko.......Mas mahirap ngayon ang pinag dadaanan niya... After all she´s my sister....And Yung father ni Nathan ipinarehab na rin ng parents niya..O paano alis na ako,..at baka naiinip na si Nathan...---Dhevie.


Pagdating ni Dhevie sa school ni Nathan ay nagtaka siya kung bakit wala itong sa waiting area ng school...Agad naman niyang tinanong ang guard dahil kinakabahan siya...Alam niya hindi siya ganoon ka late..
¨ahmm Guard nakita niyo po ba si Nathan yung batang palagi kong sinusundo??yung pamangkin ko??yung batang lalaki na maputi...yung bag niya ay Ben Ten...yung...ano...
Dirediretso ang mga tanong ni Dhevie sa guard at hindi ito makasagot...
¨Ahmm teka teka lang Maam...mag hulosdili kayo...ayon po siya oh,..sa likod mo kasama yung Daddy niya...---Guard.
Agad namang lumingon si Dhevie sa likuran...Nakita niya ang bata kasama si..si Lawrence...Aba hapos isang buwan rin itong hindi nagpakita sa kanya...Gwapo pa rin ito kahit halatang malaki ang ihinulog ng katawan nito...
¨TitaMommy....Andito po si TitoDaddy...Halina po kayo....Mommy??TitaMommy??bakit di po kayo makapagsalita??---Nathan.
Hinawakan ni Nathan si Dhevie, saka naman bumalik ang katinuan nito...
¨Uh...saan ka ba galing Nathan...pinag alala mo naman si Mommy eh...sabay hawak sa mukha ng bata.
¨TitaMommy kasama ko po si Daddy...Kaya huwag na kayong mag alala..---Nathan.
¨Oo nga naman hindi ko naman yan kikidnapin,...sagot ni Lawrence.
¨O ano tayo na Daddy??punta na tayo sa Mall...---Nathan.
¨ahmm pupunta kayo sa Mall?Sige hindi na ako sasama...Ihatid mo na lang siya pag katapos niyong mag Mall...---Dhevie.
¨Mommy naman eh...sige na sumama na kayo...----Nathan.
¨O sige na nga...
Pagdating sa Mall ay halatang umiiwas si Dhevie.
¨Mommy Daddy malapit na yung birthday ko...----Nathan.
¨Alam ko...at bakit??----Dhevie.
¨I want to go to Disneyland...diba you promised me Mommy...---Nathan.
¨Oo whats the problem eh tuloy naman tayo?---Dhevie.
¨Gusto ko kasama si TitoDaddy...---Nathan.
¨Uhm Nathan may work si Tito Lawrence mo...Baka hindi siya makasama..---Dhevie.
¨No...Nathan dont worry I´ll go with you...and dont worry ako ang taya Okey??---Lawrence.
¨yeheyyyy....Thanks Dad!!You´re the best...Agad namang napatingin si Dhevie sa bata...At syempre mommy you´re the best rin naman...----Nathan..
¨Ok...c´mmon uwi na tayo....Mag gagabi na eh.---Dhevie.
¨Okey...Thanks for bringing me her Daddy, Mommy I love you Both...---Nathan.
They chorused ¨I Love you too...
Bigla naman silang nakadama ng pagka ilang dahil parang para sa isat isa ang  pag i-I Love you nila.

pa follow sa twitter =))) @me_AvrilJoy